Kuiltjejus

Kuiltjejus.nl

Home
Kwinten | Rinske
Country Companions | Muziek | Borduren | Computers | Foto & Video
Hongaarse taal | Hongaarse muziek | Gezin
Kinderkleding en speelgoed | Hong. boeken | Diversen
WAT?! | WAT?!-archief | Gronings | Diversen
sgl1 | sgl2 | sgl3 | sgl4 | sgl5 | sgl6 | sgl7

.^.

Index --> Ook leuk --> Wat?!

Wat?! - deel 20.

WAT?!
Vermist

Slachtofferhulp.

Als de dag van gisteren kan ik het mij herinneren. Elke week zetten wij hem keurig 's avonds laat aan de weg. Daar kwamen ze altijd voor hem. De volgende morgen haalden we hem daar ook altijd weer op. Hij stond dan geduldig te wachten tot wij hem kwamen halen. Ook op 16 januari hadden wij hem tot aan de weg gebracht. Tot zover niets aan de hand, maar toen we hem de volgende ochtend weer op wilden halen, was hij verdwenen. Bezorgd keken we om ons heen of hij misschien een stukje verderop was gaan staan. Of misschien net even de bocht om gegaan was, maar ook daar konden we hem niet vinden.

Allerlei gedachten speelden door ons hoofd: Weggelopen? Ontvoerd? In het kanaal gegooid? Maar zoiets gebeurt toch niet in zo'n klein dorpje? Toch maar gauw kijken bij het Termunterzijldiep, maar nee. Van hem was geen spoor te bekennen. We lichtten de buren in, maar ook zij hadden hem niet gezien. We besloten de volgende morgen verder te zoeken.
Ook die zoek poging leverde niets op. Wat nu? Aangifte doen bij de politie! 'Wanneer heeft u hem voor het laatst gezien?', vroeg de agent, die met ons meevoelde. 'Eergisteravond om 10 uur' Dat wisten we heel zeker. 'En wanneer miste u hem?' Tja, hoe laat was dat? 'Rond een uur of 10 gistermorgen, toen we wakker werden en naar buiten gingen om hem op te halen.'
De agent maakte een proces verbaal op met de daarin wanneer hij voor het laatst gezien was en dat hij nu vermist was etc. 'Heeft u enig idee waar hij zou kunnen zijn?', vroeg de agent. Dat hadden we niet. We hadden wel een vaag vermoeden, namelijk in het kanaal, maar ja... Je weet het niet, he?
Of we daar al gekeken hadden. Ja, dat hadden we, maar geen spoor van hem gevonden. Omdat hij nogal zwaar is, zouden we bij dit vochtige weer zeker afdrukken in de aarde aan de wal hebben moeten zien. De agent knikte en vroeg even laten: 'Zou hij niet via het bruggetje in het water terecht kunnen zijn gekomen?' Dat leek ons vrijwel onmogelijk. Met dat gewicht zou hij nooit over de leuning van de brug kunnen komen! Daar moest de agent ons gelijk in geven.
Ik ondertekende het proces verbaal. 'Als u dat wilt, kunt u contact opnemen met slachtofferhulp. Het telefoonnummer staat op de brief.' We bedankten de agent hartelijk voor de hulp en zeiden dat we erover zouden denken.
Thuis nam ik het proces verbaal nog even door:

En dan de moraal van dit verhaal:

Mooi dat het er is, slachtofferhulp, maar je kunt ook doorslaan natuurlijk. De betreffende agent zag er zelf ook de humor wel van in. Gelukkig kon ik hem met de hand op mijn hart verzekeren dat we onze grijze afvalcontainer best zullen missen, maar dat we er wel overheen komen....
't Viel alleen niet mee om een nieuwe afvalbak te krijgen. Pas na het doen van aangifte van vermissing kon ik een nieuwe bak aanvragen bij het loket van de gemeente. De week erna zou hij gebracht worden. Maar alles wat er kwam: geen bak. De volgende dag stond ie ineens bij ons in de tuin. Toch! Onze nieuwe bak. Ik heb me netjes aan hem voorgesteld en op het plaatsje van onze vorige bak gezet.
Over slachtofferhulp hebben we het verder niet meer gehad.....

augustus 2008

Weet je een leuk onderwerp voor een nieuwe aflevering van 'WAT?!', klik dan bovenaan de pagina op 'Mail Sam' en geef het aan mij door!