Kuiltjejus

Kuiltjejus.nl

Home
Kwinten | Rinske
Country Companions | Muziek | Borduren | Computers | Foto & Video
Hongaarse taal | Hongaarse muziek | Gezin
Kinderkleding en speelgoed | Hong. boeken | Diversen
WAT?! | WAT?!-archief | Gronings | Diversen
sgl1 | sgl2 | sgl3 | sgl4 | sgl5 | sgl6 | sgl7

.^.

Index --> Ook leuk --> Wat?!

Wat?! - deel 19.

WAT?!
zolderdeur

Zo gek als een deur...

Mij zul je nooit horen zeggen dan ik normaal ben. Alsjeblieft niet! Het lijkt me vreselijk om echt normaal te zijn.
Nee, ik doe alles net even anders, of helemaal anders. Van jongsafaan had ik dat al: ik deed dingen nooit zoals iedereen ze doet, maar net even anders of het liefst radicaal anders. Het is niet leuk als je al weet wat er komt of een aap lijkt dat een kunstje doet. Het moet uitdagend zijn, spannend. Niet dat ik nou allerlei gevaarlijke capriolen uithaalde, want daar was ik veel te verlegen voor. Maar ik wilde altijd net even anders. Het moet een poging zijn geweest om vooral niet tot de grote groep te behoren.

Bij het formeren van groepjes kwam ik steevast in een jongensgroep terecht, soms met nog 1 of 2 meiden, maar dan had je het wel gehad. Ik had er wel lol in. Liever zo dan allemaal dom geneuzel over make-up en dat soort narigheid. Dat kon me niet boeien.
Zo had ik al vrij snel een computer. Eerst eentje in bruikleen, maar al snel wist ik dat ik er eentje van mezelf wilde. U kent hem wel, de Commodore 64. Het was toen nog helemaal niet hip om een computer te hebben. En al helemaal niet voor een meisje, maar ik had er eentje en deed er vanalles mee. Tekstverwerking, muziek, klieren met die flubberige 5 1/4" diskettes, uitvissen hoe die tracks dan ingedeeld waren, hoe je programma's kon beveiligen tegen wissen, allerhande gekkigheidjes in kon bouwen. Ik ben meer dan 90% inmiddels vergeten, maar het was heel leuk.
Maar laat ik niet teveel afdwalen.

Net even anders dan iedereen, daar ging het om. M'n vechtgenoot zit er ook niet om te springen om tot de grote kluit te behoren, dus die kan daar ver in meegaan. Dat gaat nu dus ook gebeuren: hij wordt huisman en freelancer en ik ga fulltime aan 't werk en aan de studie. Zo! We hebben er allebei zin in en dat lijkt me het belangrijkste. Het freelance-werk is aardig in te delen zodat het niet in de knoop komt met schooltijden e.d., daarnaast is voor mijzelf een belangrijk punt om een nieuwe uitdaging te hebben. Als part-timer komt je niet verder (meestal niet dan...), maar als je fulltime werkt, heb je ineens inspraak! Hee, dat scheelt! Je mogelijkheden worden breder en je wordt ook weer bij dingen betrokken.
Ja, we zien het helemaal zitten. De kids overigens ook, voor zover ze het helemaal snappen dan. Als het zover is, merken ze het wel en is het absoluut geen probleem. Waarom moet moeders altijd voor de kindjes en het huishouden zorgen? Dat kan een kerel toch ook?

En dan de moraal van dit verhaal:

Laat je niet tegenhouden door wat anderen vinden en denken. Als jij (jullie) er zelf gelukkig mee zijn, dan is het goed. Zelfs als het heel anders is dan iedereen verwacht of doet. Sommigen zullen eerst misschien vreemd reageren, maar als ze even verder kijken dan de neus lang is, zien ze heus wel in dat het helemaal zo gek niet is!
Ook in ons geval zal dat zo zijn. Wat is het toch heerlijk om zo gek te zijn als een deur! (en wat voor deur!!! )

juli 2008

Weet je een leuk onderwerp voor een nieuwe aflevering van 'WAT?!', klik dan bovenaan de pagina op 'Mail Sam' en geef het aan mij door!