Kuiltjejus

Kuiltjejus.nl

Home
Kwinten | Rinske
Country Companions | Muziek | Borduren | Computers | Foto & Video
Hongaarse taal | Hongaarse muziek | Gezin
Kinderkleding en speelgoed | Hong. boeken | Diversen
WAT?! | WAT?!-archief | Gronings | Diversen
sgl1 | sgl2 | sgl3 | sgl4 | sgl5 | sgl6 | sgl7

.^.

Index --> Ook leuk --> Wat?!

Wat?! - deel 9.

WAT?!
Kind zijn1

Het valt niet mee om kind te zijn.

Was het vroeger al heel wat als je je best deed op school, fatsoenlijk mee kon komen en daarnaast ook nog een beetje sociaal vaardig was, tegenwoordig moet een kind zowat alles kunnen.

Dan heb ik het niet over alles buiten school wat in de overvolle agende van zowel ouders als kinderen geperst moet worden. (Ja tegenwoordig moet je naast school ook nog heel wat doen, vindt men vaak) Nee, het gaat puur over de schoolprestaties. Op alle gebieden 'moet' een kind min of meer 'goed' scoren. Matig wordt niet geaccepteerd en dan moet daar meteen wat aan gedaan worden. Scoort een kind op een bepaald gebied 'zeer goed' of nog hoger, dan wordt dat niet extra aangemoedigd. Heeft een kind totaal geen feeling voor muziek? Dan krijg je het advies mee dat het kind toch echt op muziekles zou moeten. Speelt een kind graag alleen? Dan moet hij naar een clubje, want anders raakt hij in een sociaal isolement (wat ik ernstig betwijfel). Durft een kind met gymnastiek niet uit het wandrek of over een bok te springen? Dan is de motoriek wat zwak. Alles moet een lichamelijke oorzaak hebben.

 

Laat ik nou op dat gymnastiek eens wat uitgebreider ingaan. Sinds het begin van mijn schoolcarriere heb ik een gezond enigszins afwijzend standpunt ingenomen ten opzichte van gymnastiek. Niet dat gymnastiek helemaal niets zou zijn, maar het moet je niet door de strot geduwd worden. Op de kastDe één tekent mooi, de ander houdt van muziek, een derde is een talenwonder en nummer vier is wild van turnen en atletiek. En heeft iedereen wel een sterk en een zwak punt. De rest zweeft er tussenin en zo kom je je schooltijd aardig door. Het is dan ook duidelijk waar je je toekomst moet zoeken en dat komt goed uit, want dat moet je tegenwoordig ook al vlot kiezen. Maar ik was bij dat afwijzende standpunt van mij gebleven. Ik ben niet atletisch gebouwd, heb geen voorliefde voor bokken en kasten, vind een spelletje volleybal wel erg leuk, basketbal mag ook nog, maar salto springen gaat mij te ver. Een leuke koprol in de lucht wil ik nog best doen, maar veel gekker moet het niet worden. Dit deed ik dus bij gymnastiek braaf totdat die lerares het nodig vond om mij tijdens de draai in de lucht vast te grijpen met het gevolg dat ik op mijn hoofd terecht kwam. Au dus, en eigenlijk nog wel wat meer. Maar dit was nog in het tijdperk dat leraren de leerling uitkafferden en niet andersom, dus ik liet het gelaten over me heen komen. Kralenlabyrinth't Was meer de pijn waardoor ik het totaal niet nodig vond om te reageren. Thuis durfde ik ook niets daarover te zeggen en ik liep dus weken rond met een afschuwelijke pijn in de rug. Sinds die tijd is mijn rug niet meer zoals hij was en ondervind ik er nog dagelijk problemen van. U begrijpt dat gym voor mij 'exit' was.

En of je dat nou wilt of niet, zo'n standpunt draag je over op de kinderen. Ik heb dan ook altijd gezegd: als ze bij gym iets niet durven, hoeven ze het van mij niet te doen. Alle dreigementen over onvoldoendes ten spijt, ik ben nog altijd de ouder van het kind. Onze zoon is niet zo'n held als het om hoge dingen gaat, kasten, bokken, hoge glijbanen en dat soort narigheid zijn aan hem niet besteed. Dit wordt vertaald in een 'zwakke motoriek'. Grappig is het om te weten dat uit eerder onderzoek al eens was gekomen dat er met zijn motoriek niets aan de hand is, maar dat hij dingen liever eerst goed inschat voordat hij wat doet.

En dan de moraal van dit verhaal:

Al met al blijf ik bij mijn standpunt dat hij dingen die hij niet durft met gymnastiek, van mij niet hoeft te doen. Goed, dan is gymnastiek een zwak punt, maar daar tegenover staat dat hij op een ander punt weer ver vooruit is. Voor de rest kan hij leuk mee, heeft wel zo z'n eigenaardigheden, maar welk kind heeft dat niet?
Zijn enthousiasme in een sterk punt steunen we van harte en dan mag hij van ons ook best ergens NIET goed in zijn. Eerlijk gezegd had ik ook niet verwacht dat zijn carriere in de atletiek zou liggen.....

Tot slot nog een kleine overdenking.

wereldkaartWat mij overigens ook opvalt, is dat kinderen met een brutale of grote mond als 'vrij intelligent' worden bestempeld. Zoonlief kan leuk mee op de gebieden die beoordeeld worden en daar ben ik heel gelukkig mee. Maar als die dingen die hij verder nog weet, daar zie ik niks van terug. Welke kleuter van bijna 5 weet op de wereldbol aan te wijzen waar Afrika en Madagascar liggen? En India, Sri Lanka, Japan, Groenland, IJsland, Nederland, Belgie, Duitsland, Engeland, Spanje etc? Leest boekjes van AVI 1? (Dat doet ie in de klas niet, want dat vindt ie doodeng!) Kan uit het hoofd eenvoudige optelsommetjes maken zoals 3+2? Maar dat is blijkbaar niet belangrijk voor anderen. Vreemd eigenlijk....

Wil ik er nog wel even het volgende aan toevoegen: Op de school waar onze zoon op zit, is er veel aandacht voor elke leerling. Dat komt doordat het een kleine school is en het aantal leerlingen per klas (of groepcombinatie) niet zorgwekkend hoog is. Wie kent niet de kleuterklassen met ruim 30 kinderen? Daar moeten kleuters min of meer 'overleven' door een grote mond te hebben of in de smaak te vallen bij klasgenootjes. Hier niet. Iedereen is zichzelf en dat MAG ook. Pluim voor de Meester Sportelschool in Nieuw Scheemda!

juli 2006

Weet je een leuk onderwerp voor een nieuwe aflevering van 'WAT?!', klik dan bovenaan de pagina op 'Mail Sam' en geef het aan mij door!